پایگاه اینترنتی انجمن فرهنگی جوانان

آخرین نوشته های وبسایت

نسخه خطی

==========================================================

نخستین نشریه خطی دایکندی در عصر کمپیوتر

نسخه خطی

ماهنامه

سیاسی , خبری , اجتماعی , انتقادی

نخستین نشریه خطی دایکندی در عصر کمپیوتر

سرمقاله :

مدتی این مثنوی تاخیر شد ........

نسخه خطی با همان رسالت , ماهیت و خط مشی قبلی خودش یک بار دیگر در صحنه حاضر شده , متاسفانه , مدتی خوانندگان و علاقمندان عزیز از این نشریه محروم بودند با توجه به ضرورت و نیاز مبرم به اطلاع رسانی شفاف , بی طرفانه بر مبنای اصل اصلاح و اصلاح پذیری مصمم است تا نواقص , معایب و نابسامانی ها را جهت نهادینه شدن فرهنگ نقد و نقد پذیری برای اصلاح امور به بحث بگیرد .......

برای ذخیره و خواندن نسخه خطی اینجا کلیک کنید

صاحب امتیاز و مدیر مسئول : ضرغام

آدرس : ولایت دایکندی , بازار نیلی

راهنمای دانلود : برای دانلود رایت کلیک کرده و save traget as را انتخاب کنید

نوشته شده در 86/12/29 ساعت 10:15 توسط جوانان دایکندی |

این نامه به دست آمر پاسپورت دایکندی برسد

این نامه به دست آمر پاسپورت دایکندی برسد

دعا و سلام به صد شوق تمام، خیریت انجام، برای آمر پاسپورت دایکندی برسد، امید است که علیک فرمائید. بعد اینکه اگر جویای احوالات اینجانب بوده باشید، تا تحریر ورقه هذا خیریت درگذر است، امید شما در لباس صحت و عافیت و رشوت بوده باشید.

دیگر اینکه کمی جیبم خالی است اگر از همان پول و مول رشوت برایت باقی مانده باشد، لطف کرده کمی برایم ارسال دارید. خدا بر رشوت خوری شما قوت بدهد.

آمر پاسپورت دایکندی! تو واقعا کسی هستی که صفات تو واقعا تحسین مرا برانگیخته است. اولا، آدم هنرمندی هستی و خط بسیار خوش داری که آدم با دیدنش سحر می شود. آفرین بر آن کلکهای هنرمندت. دوم، با همین کلکهای هنرمندانه ات بطرز هنرمندانه رشوت را اخذ می کنی که هر صاحب پول با شمارش پولها کیف می کند.

نگو که من خبر ندارم و تهمت رشوت خوری می زنم. نه! یادت است که مردی از قریه پلاس چارصدخانه به همراه یک نفر در تاریخ 25 سنبله 1386 یا دقیقتر اوایل ماه مبارک رمضان پیشت آمد تا برایش پاسپورت بدهی، یادت آمد؟ ولی او هنوز صف طویل پاسپورتیها یادش است. افرادی که در صف بودند یکی 15 روز دیگری 35 روز و یکی هم یکماه معطل اخذ پاسپورت بودند ولیکن گویا آنها زبان شما را نفهمیده بودند که اگر معطل می کنید می خواهید چه چیزی بگوئید؟

ادامه مطلب

نوشته شده در 86/12/25 ساعت 23:39 توسط جوانان دایکندی |

شکریه بارکزی ولایت دایکندی را بی هویت خوانده است

دانش لزیر : شکریه بارکزی ولایت دایکندی را بی هویت خوانده است.

شکریه بارکزی : کسانی هستند که برای بقای خود از موضع گیری های سالم و مثبت ما هراس دارند

شکریه بارکزی وکیل ولایت کابل در شورای ملی, پیرامون حالات اضطرار و مشکلات زمستانی ولایات دور افتاده , گفتگوی را با رادیو آزادی داشت که محتوای این گفتگو باعث واکنش تعدادی از مردم دایکندی شده است .

آقای دانش لزیر يکی از متنفذين ولايت دايکندی و رييس شورای علمای اين ولايت، در واکنش به گفتگوی خانم شکریه بارکزی با رادیو آزادی طی یک سخنرانی گفت : شکریه بارکزی وکیل مردم در پارلمان , ولایت دایکندی را بی هویت خوانده است که این سخن , نه سخن دولت است و نه سخن یک قوم و یا مردم , این سخن مربوط به هویت و شخصیت آن زن است که دیگر جایگاهی ندارد . وی در ادامه سخنرانی خود گفت : تا هنوز در پارلمان افغانستان کسانی هستند که تبعیض و ظلم می خواهند وی همچنین افزود در بعضی از ولایات سه دانشگاه و در ولایت دایکندی تنها یک دارالعلوم است باز هم این وکیل می گوید ولایت بی هویت دایکندی .

برای شنیدن سخنرانی آقای دانش اینجا کلیک کنید

خانم شکریه بارکزی در واکنش به سخنرانی آقای دانش طی مصاحبه ای با رادیو دایکندی گفت : در مصاحبه هایم هیچ گاه درباره هویت و مشروعیت یک ولایت صحبت نکرده ام , من همیشه در همه موارد مدافع حقوق مردم دایکندی و سایر ولایات افغانستان بوده ام , اما نمی دانم چرا عده ای برداشت اشتباه کرده اند. وی در ادامه گفتگوی خویش با رادیو دایکندی گفت : هر کسی که مدعی است که من چنین مصاحبه ای را انجام داده ام در اول مصاحبه را در اختیار من قرار دهد , چنانچه شما بخواهيد من از رادیو آزادی تقاضا می کنم که مصاحبه من را دوباره به دست نشر بسپارند . وی در ادامه گفت : برخلاف انچه امروز ادعا می شود من مدافع حقوق مردم دایکندی بوده ام , اما فکر می کنم بعضی از حلقات سیاسی هستند که می بینند دامنه فکر و اندیشه های ما از قله ها گذشته وبه دایکندی رسیده , موقعیت خویش را در خطر می بینند و این ها از سر عقده های سیاسی است .

برای شنیدن مصاحبه خانم شکریه بارکزی اینجا کلیک کنید

خانم شکریه بارکزی درادامه گفت : ولایت دایکندی یکی از محروم ترین ولایات افغانستان است که نیاز شدید به توجه و حمایت دارد . ما می خواهیم در کنار وکلای دایکندی از حقوق مردم دایکندی دفاع کنیم . ایشان در ادامه اظهار داشتند : در دولت افغانستان با کمال تاسف تا هنوز تبعیض و بی عدالتی است و از سوی دولت در بعضی از ولایات چون دایکندی هیچ بودجه ای در نظر گرفته نمی شود و به بعضی از ولایات بودجه زیادی در نظر گرفته می شود , عدالت اجتماعی نیست و انکشاف متوازن صورت نمی گیرد .

این خبر را در کابل پرس بخوانید

نوشته شده در 86/12/24 ساعت 22:58 توسط جوانان دایکندی |

تجليل از سالگرد شهادت شهيد عبدالعلي مزاري در دايكندي

تجليل از سالگرد شهادت شهيد عبدالعلي مزاري در دايكندي

روز گذشته طی مراسم با شكوهي از سیزدهمین سالگرد شهادت بزرگ مرد تاريخ افغانستان شهيد عبدالعلي مزاري با حضور اقشار مختلف مردم ، روساي دوائر دولتي ، نهاد های مدنی , نهاد های بین اللملی ، بزرگان و متنفذين در مسجد جامعه شهر نيلي تجلیل به عمل امد.

در ابتدا سلطان علی ارزگانی والی دایکندی طی سخنانی گفت : از میان جریان های موجود شهید مزاری خواستار مشارکت متناسب با اقوام موجود در کشور در عرصه قدرت بود . وی گفت شهید مزاری کار خویش را برآلام و رنج های مردم استوار نمود.

رئيس شوراي ولايتي دايكندي آقاي واعظي زاده در بخشي از سخنان خود گفت : تجليل از شهادت مزاري و ياران او، تجليل از همه شهداي جاويدان و تجليل از همه ارزش هاي دوران جهاد و مقاومت افغانستان است ، تجليل از شهدا ، تجليل از همبستگي ، وحدت ملي ، عزت و اقتدار كشور اسلامي ما افغانستان است . به بركت خون و ايثار گري همين شهداي عزيز بود كه مردم و وطن ما افغانستان از حيطه حاكميت سياه عوامل وحشي بيگانه رهائي يافت و فضاي جديدي در كشور ما رو نما گرديد . فضاي جديد در تناسب دوران سياه و مرگ بار گذشته ، فضايي است توام با آزادي ، دموكراسي و حاكميت قانون .

از راست به چپ , آقای واعظی عضو شورای ولایتی , خانم ریحانه آزاد معاونت شورا و آقای واعظی زاده رئیس شورای ولایتی

وي در ادامه سخنراني خود گفت : امروز دولت ، پارلمان و شوراي هاي ولايتي در كل نظام جمهوري اسلامي ما برخواسته از آرا و اراده ملت و مردم ما و خواسته هاي بر حق و نيات نيك همه مردم ما مي باشد در چنين فضا و وضعيتي وجدان بيدار جامعه جهاني نيز ما را تنها نگذاشته و به كمك و همياري ما شتافته است . بيائيم دست به دست هم داده و از فرصت طلائي براي رشد و قنامندي فرهنگ و آبادي و آباداني كشور و بازسازي و نو سازي منطقه و محيط خود درست استفاده كنيم و و با تقويت و همكاري نظام جمهوري اسلامي در جهت تعميق صلح و امنيت سراسري و عزت و اقتدار كشور خود افغانستان , مجدانه تلاش نمايم و نگذاريم بار ديگر سرنوشت مردم و وطن محبوب ما افغانستان بازي چه عوامل وابسته به فرهنگ توحش تروريزم بين المللي قرار گيرد .

در این مراسم همچنین خانم ریحانه آزاد معاون شورای ولایتی دایکندی به ایراد سخن پرداخت و گفت : جای مسرت و افتخار است که ما هم می توانیم مانند بقیه مردم گوشه و کنار جهان برای خود بت افتخار بتراشیم و در هر مقطع از تاریخ ابر مردان راه عزت و آزادی خود را از یاد نبریم . بدون شک بالندگی و سر افرازی نصیب ملت و مردمی خواهد بود که قادر به تشخیص زمامداران ناهل و با اهل هستند و می دانند انچه شایسته ی شخصیت آنان است برخورد نمایند .

خانم آزاد در ادامه سخنانش گفت : مزاری از میان مردمی قد برافراشته بود که این مردم خاطرات سیاهی ظلم , ستم و بی رحمی را در طول تاریخ این کشور تجربه کرده است . او در دوران جوانی و نیز بعد از آن به دقت متوجه نارسایی های پلان یافته در قسمت مردمش از جانب دولت های وقت گردید . او به خوبی درک کرد که جایگاه مردمش در این سرزمین فراموش گردیده است , مزاری به خوبی دریافت که کشورش به کدام سمت و سو در حرکت است .

در ادامه مراسم آقای دانش لزیر طی سخنان کوتاهی ضمن بر شمردن جایگاه شهید و شهادت گفت : یادبود از شهدا و خصوصا شهید مزاری , شهید صادقی , افکاری , موحدی , مسعود و حاجی عبدالحق ما را به یاد پیش امد های چند سال گذشته می اندازد . آقای دانش ضمن بر شمردن پیامد های دهه های گذشته گفت : ما باید از حمله شوروی به افغانستان درس بگیریم .

نوشته شده در 86/12/23 ساعت 15:5 توسط جوانان دایکندی |

دايكندي در يك نگاه

1. نگاهي كلي :

دايكندي در يك نگاه

دايكندي يك ولايت نو تاسيس در مرکز افغانستان است و به هشت ناحيه جغرافيايي به نام ولسوالي تقسيم شده است . مركز آن شهر نيلي است.
دايكندي ولايتي است دور افتاده، محروم ، بدون وسايل رفاهي و بدون همه چيز. حتي مراكز ادارات ولايتي آن تعمير ندارند. نيلي مركز ولايت شامل يك بازار كوچك و چند قريه بزرگ است. چند ساختمان در حال ساخت وساز هنوز نتوانسته است شكل و شمايل يك شهر را به نيلي بدهد.

در اولين نگاه، قلعه هاي متعدد در نيلي در ذهن آدم حوادث صد سال قبل را تداعي مي كند. در گذشته مردم مناطق مرکزی افغانستان از این نوع قلعه های برای دفاع از خود شان استفاده می کردند. از سوی دیگر این قلعه ها نمایانگر قدرت و امتیاز سیاسی و اقتصادی میران منطقه به شمار می رفت.
این قلعه ها با برج و بارو های بلند با تیرانداز های متعدد در برج ها و دیوار های خود سنگر مستحکمی پنداشته می شد.

دایکندی در مجموع یک منطقه خشک و کوهستانی است. باغ های بادام در میان برخی دره ها مانند تک خال زیبا چشم را می نوازد.

اقتصاد مردم بشتر بر باغداری و دام داری استوار است. کشاورزی سنتی به هیچ صورت کفایت نیازمندی های مردم را نمی کند. مردم هر ساله مجبور می شوند که مواد غذایی را از خارج منطقه وارد کنند.

1. نگاهي كلي :

دايكندي در يك نگاه

واحد هاي اداري

دايكندي در مركز افغانستان ، يك ولايت نو تاسيس و دومين ولايت هزاره نشين است. اين ولايت در سال 1384 توسط حامد كرزي رييس جمهور منظور گرديد و يك مرد حقوق دان، روزنامه نگار و دانشمند، آقاي سرور دانش ، به عنوان والي این ولایت منصوب شد.

دايكندي اكنون شامل هشت ولسوالي است. ولسوالي هاي اشترلي ، سنگ تخت، خدير و نيلي ، مركز ولايت، در واقع همان ولسوالي بزرگ دايكندي سابق اند. ولسوالي هاي شهرستان و ميرامور ، ولسوالي شهرستان سابق اند. گيزاب و كجران هم به ولايت دايكندي پيوسته اند. ولسوالي كيتي قسمتي از ولسوالي كجران سابق است . همه اين مناطق، پيش از اين ، جزو ولايت ارزگان بودند.

دايكندي و شهرستان سابق از بزگترين ولسوالي هاي افغانستان بودند . اما از هرگونه خدمات رفاهي ، اقتصادي و اجتماعي محروم بودند. در چند سال اخير از سوي رهبران هزاره بر دولت كابل همواره فشار وارد مي شد تا بر واحد هاي اداري هزاره جات تجديد نظر صورت گيرد . آنها تقسيمات واحد هاي اداري 1343 را غير عادلانه مي دانستند. مطابق اين تقسيمات ، هزاره جات به صورت ولسوالي هاي بزرگ ، به ولايت هاي همجوار ، كه مراكز آن ها در مناطق پشتون نشين و تاجك نشين قرار داشتند، تقسيم شد. در واقع هزاره ها در اين ولايت ها ، به استثناي باميان ، به اقليت محروم و دور از مركز تبديل شدند. به همين دليل هزاره ها مي خواستند داراي چند ولايت شوند كه مركز آن ها در بين خود شان باشد. تاسيس ولايت دايكندي تا حدي هزارها را راضي كرد. از سوي ديگر كرزي هم در انتخابات رياست جمهوري 1383 از آن به نفع خودش استفاده كرد.
در ادارات ولایت دایکندی اکثراً افراد غیر متخصص و کم سواد مصروف کار اند. آن ها اکثراً در زمنیه های کاری شان آموزش های لازم را ندیده اند. طوری که یک مامور معارف به من گفت کمتر از یک درصد معلمان ولایت دایکندی دارای مدرک فراغت از مکتب هستند. بقیه همه بی مدرک و اجیر اند. این موضوعی است که بر روند کند توسعه و بازسازی به شدت تاثیر می گذارد.

نفوس، نژادي و مذهب

تا هنوز سرشماری دقیق در افغانستان به عمل نیامده است . بنابر این آمار نفوس دایکندی هم معلوم نیست. تخمین زده می شود که نفوس این ولایت بیش از ۵۰۰۰۰۰ نفر باشد.

در دايكندي هزاره ها داراي اكثريت قاطع اند. ولسوالي هاي اشترلي ، سنگ تخت ، خدير، شهرستان، ميرامور،كيتي و نيلي داراي نفوس صد در صد هزاره اند. در ولسوالي هاي كجران و گيزاب اقليت پشتون حضور دارند.

این اقوام باهم به خوبی و آرامی زندگی می کنند. روابط بسیار و همسایگی بی دغدغه اقوام گوناگون بار دیگر ثابت می کند که تنش های سیاسی و اختلافات را همواره سیاست مداران به وجود می آورند و نه مردم.

در دايكندي مثل اكثر جاهاي افغانستان ، هزاره هاي پيرو مذهب شيعه جعفري هستند و پشتون ها از مذهب حنفي پيروي مي كنند.
مذهب در زندگي مردم دايكندي نقش برجسته يي دارد. اعتقاد مردم به اصول دين و شعاير مذهبي هميشه ثابت و محكم است. در هر جا و هر زماني مي توانيد آثار مذهب را مشاهده كنيد. مساجد و حسينيه ها در هر روستايي مركز تجمع مردم هستند. پنج وقت نماز مردم در هر شب و روز بر پا مي گردد. مردم در هر لحظه و در هر جايي يادي از خدا ، پيشوايان دين و مذهب و اساسات دين و مذهب مي كنند. اين ها عناصري هستند كه در زندگي مردم ريشه هاي عميق و خشك نشدني دوانيده اند.

2. وضعيت جغرافيايي:

دايكندي در غرب هزاره جات موقعيت دارد و با ولايت هاي باميان در شمال شرق، ميدان و غزني در شرق و جنوب شرق، با ارزگان در جنوب ، با هيلمند در حنوب غرب و غور در شمال سرحد مشترك دارد.

روستاهای دايكندي كوهستاني و اكثراً دشوار گذر مي باشند. دره هاي تنگ با رود هاي كم آب، سنگ ها و صخره هاي فراواني را در آغوش گرفته اند. بسياري از دره هاي دايكندي از شمال به جنوب و جنوب غرب امتداد يافته اند و آب هاي آن ها هم به رودخانه هيلمند مي ريزند.

3. تاريخ دايكندي

• دايكندي در گذشته ها

دايكندي در گذشته يك واحد اداري به نام ولسوالي دايكندي تحت اداره ولايت ارزگان بود- مطابق تقسيمات اداري سال 1343. پيش از آن دايكندي جزو حكومت كلان دايزنگي بود كه مرکز آن ابتدا در شكار آباد شهرستان بود و سپس به خوردك تخته و پنجاب انتقال كرد. از زمان عبدالرحمان خان به بعد چنين بوده است. اما پيش از آن تقسيمات اداري خاصي وجود نداشت. پيش از جنگ هاي عبدالرحمان با هزاره ها – كه ارزگان حيثيت پايتخت غير رسمي هزاره جات را داشت- دايكندي به آن ملحق بود. قلعه هاي باشكوه نيلي ، گيزاب و كجران ميراث معماري آن دوره هستند. ميران و فيودالان هزاره از آن ها به عنوان سنگر و مركز قدرت شان استفاده مي كردند. برج و بارو هاي بلند ، دروازه هاي مستحكم و ساختمان ويژه قلعه هاي قديمي بيان تاريخ چند صد ساله دايكندي و ارزگان هستند.

در گذشته هاي دور دايكندي يكي از داي هاي هزاره جات بود. يعني يكي از ستون هاي اصلي قدرت و عظمت تاريخي هزاره ها به شمار مي آمد. از عصر تيموري به بعد دايكندي در نظام فيودالي هزاره جات اهميت خاصي داشته است. برخي از سران هزاره قسمت هاي عمده هزاره جات جنوب غربي را از اين جا اداره مي كرده اند.

در زمان غزنوي ها و غوري ها نامي از دايكندي به صورت منطقه يي واحد نيامده است. اما در برخي از مناطق آثار برجسته يي وجود دارند كه بيانگر قدمت تاريخي دايكندي مي باشد. شار مرغك در منطقه بغل كندو يك نمونه برجسته از تاريخ كهن دايكندي است. اين منطقه شهركي بوده است با يك دروازه اصلي ورودي كه قسمتي از راهرو آن سرپوشيده بوده است. ديوار هاي اين شهرك تا هنوز به كلي ويران نشده است. تاريخ دقيق ايجاد و ويراني آن روشن نيست.

• دايكندي در زمان جنگ

دايكندي آغاز گر جهاد در هزاره جات بوده است. در سال 1358 مردم دايكندي ادارهء مركز و همه ساحات ولسوالي دايكندي را به دست گرفتند و پس از آن ها با همكاري مردم محل ولسوالي هاي دايكندي، شهرستان، لعل ، پنجاب و بسياري مناطق ديگر را از اداره دولت دموکراتیک خلق خارج كردند. در چند سال نخست جهاد اوضاع دايكندي خوب بود . مردم گمان می کردند که از شر ماموران دولت نجات يافته اند و احساس راحتي می کردند؛ اما جنگ هاي داخلي خيلي زود سراسر دايكندي را فراگرفت. ده سال جنگ بين گروه هاي جهادي ادامه يافت و خون ريزي ، قساوت ، چپاول، مصادره دارايي هاي مردم و نا امني مردم آن جا را بيچاره و درمانده ساخت. بيشترين تعداد آوارگان مناطق مركزي در خارج از كشور را آوارگان دايكندي تشكيل مي دهند. در آن زمان در دايكندي مسافرت ، مانند مناطق ديگر هزاره جات دشوار بود؛ بدون نامه مجاهدين – كه آن را '' خط را هداري '' مي خواندند و مانند گذرنامه از آن استفاده مي شد- مسافرت از يك منطقه به منطقه ديگر درد سر آفرين بود و جرم پندشته مي شد.

در سال 1368 فرماندهان عمده مجاهدين دايكندي ، مانند صادقي نيلي ، ناطقي شفايي و غيره در تاسيس حزب وحدت اسلامي ، به رهبري عبدالعلي مزاري، در باميان اشتراك كردند. پس از ادغام گروه هاي قبلي امنيت نسبي در دايكندي برقرار گرديد. با وجود رفع بسياري از اختلافات ، هنوز به آن هايي که از منطقه تبعيد شده بودند اجازه داده نشد كه به خانه هاي شان برگردند.

در سال هاي 1373-1377 ، پس از بروز اختلاف و شگاف ميان رهبران حزب وحدت اسلامي، فرماندهان قدرت مند محلي هركدام حكومتي براي خود داشتند؛ از مردم ماليه ميگرفتند؛ دعاوي را فيصله مي كردند؛ هركه را مي خواستند، نابود مي كردند؛ هر كه را مي خواستند، قدرت دادند. اكثراً آن ها باهم درگير مي شدند.

در سال 1377 دايكندي به دست طالبان سقوط كرد. آن ها هم فرماندهان سابق را كما في السابق برسر قدرت نگهداشتند. در سال 1380 كه دولت آقاي كرزي در كابل قدرت را به دست گرفت ، فرماندهان جهادي براي بقاي خويش دست به رسميت بخشيدن نيروهاي مسلح شان در قالب دولت كابل زدند. اما برنامه خلع سلاح گروه هاي مسلح به همكاري سازمان ملل متحد و قواي خارجي، نيرو هاي آن ها را ظاهراً خلع سلاح كرد و به حضور سازمان يافتهء آن ها در ميان مردم پايان داد.

• دايكندي در حال حاضر

دايكندي در سال 1383 رسما توسط رييس جمهور كرزي گسايش يافت و به عنوان يك ولايت مستقل در كنار ساير ولايات كشور قرار گرفت. در تشكيل ساحه جغرافيايي آن ولسوالي هاي شهرستان، دايكندي، گيزاب ، كجران و برخي از مناطق ديگر ارزگان سابق شامل شدند. مركز آن در منطقه نيلي قرار گرفت و هشت ولسوالي به آن منضم گرديدند: ميرامور، شهرستان، اشترلي، خدير، سنگ تخت، كجران، گيزاب و كيتي.
مردم از گشايش ولايت جديد استقيال گرمي كردند. آقاي كرزي ، رييس جمهور ، در ميان مردم ، در نيلي سخنراني كرد و به مردم وعده توسعه و عمران را داد . از حكومت مردم و امنيت سخن گفت. براي بسياري ها هويدا بود كه او از گشايش آن در انتخابات استفاده مي كند. ولي برخي از رهبران احزاب سیاسی تاسيس ولايت دايكندي را به خود نسبت دادند. به هر حال تاسيس ولايت دايكندي را نه تنها مردم دايكندي بلكه تمام هزاره ها نشانه يي از خروج از انزوا و آغاز حسن نيت دولت كرزي دانستند.

اما دايكندي چگونه از زير آوار ويرانه ها و مصيبت ها سر برآورد؟ دايكندي تنها مستحق تشكيل ولايت شد و مانند آب سردي براي يك مسافر سرگردان در بيابان بود. ولی بسیار زود كشمكش ها ميان گروه هاي سابق برسر تصاحب پست های اداري آن ولایت آغاز شد و دولت هم نتوانست خود را اين رقابت ها كنار كشد . بازسازي و توسعه هم خيلي زود تحت الشعاع بازي هاي سياسي قرار گرفت.

كرسي ولايت به جناح آقاي خليلي داده شد ، فرماندهي پوليس به جناح آقاي اكبري و آقاي كاظمي تعلق گرفت. كرسي هاي اداري ديگر و ولسوالي ها هم به همين ترتيب تقسيم شدند. يك تعداد كمي هم خارج از اين جناح بندي ها شامل اداره ولايت دايكندي شدند.

4. وضعيت اجتماعي و سياسي

در دايكندي حضور احزاب سياسي خيلي پر رنگ است - از هر جهت. حساسيت هاي سياسي هم به همين پيمانه. در اولين نگاه هر تازه واردي متوجه جهت گيري هاي سياسي مي شود. ساليان پيهم در اين جا جنگ هاي گروهي جريان داشته است. تنش هاي طبقاتي و فكري در اين ولایت بيش از هر جاي ديگر هزاره جات داغ تر بوده است. حتي در اين اواخر حساسيت هاي سمتي هم بر همهء اين تنش ها افزوده شده است. شهرستاني ها با تعداد قابل توجه تحصيل كرده هاي شان شمار چشم گيري از كرسي هاي اداري را از آن خود كرده اند و نيلي گي ها و ديگران به تناسب نفوس شان نتوانسته اند در برابر آن ها رقابت كنند . بنابر اين ، اين مساله بهانه خوبي براي عده يي است كه از آن به نفع خود استفاده كرده و آن را تشديد بخشند.

• مسایل و احزاب سياسي

در دايكندي تقريباً همهء احزاب شيعي نفوذ و حضور دارند. گروه هاي جهادي شوراي اتفاق اسلامی( در آْغاز جهاد)، سازمان نصر، سپاه پاسداران جهاد اسلامي و حركت اسلامي، احزاب عمده يي بودند كه در زمان جهاد بر سراسر دايكندي تسلط داشتند. آن ها كمتر باهم آشتي داشتند. تقريباً مي توان گفت آن ها از سال 1359 تا 1368 باهم پيوسته در حال جنگ بودند. پس از آن هم ، به ويژه در سال ها 1370 ، در گيري هاي پراگنده ، حاكميت گروه هاي مسلح و تنش هاي گوناگون آرامش را از مردم منطقه گرفته بود.

در زمان طالبان اگرچه امنيت نسبي برقرار بود ولي كابوس وحشتناك طالبان هرگونه امنيت رواني را از مردم گرفته بود. طالبان هم فرماندهان سابق را برسر قدرت نگهداشتند. در واقع توسط آن ها اعمال نفوذ و قدرت كردند.

از سال 1380 ، پس از حاكميت دولت آقاي كرزي ، جناح بندي ها و انقطاب از سر گرفته شد. حتي برتعداد احزاب افزوده شد. گروه هاي جديد زير عنوان هاي دموكرات و ميانه رو در ميان مردم نفوذ يافتند. به اين صورت در دايكندي دو قطب گروه هاي جهادي و غير جهادي به ميان آمد؛ اما تا اكنون بر همگان روشن بوده كه موازنه به هيچ صورت ميان اين دو قطب وجود نداشته است.

احزاب فعلي در دايكندي عبارت است از : حزب وحدت اسلامي ، به رهبري آقاي خليلي، حزب وحدت اسلامي مردم افغانستان ، به رهبري آقاي محقق، حزب وحدت اسلامي ملي ، به رهبري آقاي اكبري، حزب اقتدار ملي، به رهبري آقاي كاظمي، حزب حركت اسلامي مردم، به رهبري آقاي انوري، حزب كار و توسعه به رهبري آقاي اميد. برخي از اين گروه ها در منطقه دفتر دارند و برخي بدون اين كه دفتر داشته باشند با طرفداران شان ارتباط دارند.

بيشترين فعاليت های سياسي اين گروه ها در انتخابات رياست جمهوري و به ويژه در انتخابات شوراي ملي و شوراي ولايتي ديده شد. آن ها بيشترين راي را هم از آن خود كردند.

به همين ترتيب حضور گروه هاي ياد شده در ادارات ولايتي هم گسترده است. شايد بتوان گفت 90 در صد كرسي ها به همین گروه هاي سياسي اختصاص يافته است. اگرچه بسياري از كارمندان ولايت ظاهراً وابسته گي حزبي و سياسي شان را انكار مي كنند.

• روابط و تركيب اجتماعي

روابط اجتماعي در سه دههء گذشته در دايكندي بيش از هر زمان ديگر پيچيده تر شده است. در اين جا قبيله هاي زيادي وجود دارند نام هاي قبيله هاي موجود در دايكندي از حوصله اين نوشته بيرون است. افزون بر تعدد قبيله ها در اين جا تركيبات ديگري هم وجود دارد كه مبناي محكمي ندارند. در دايكندي چند قوم سكونت دارد؛ اما اكثريت آن ها هزاره هستند. در گيزاب و كجران قسمتي ازجمعيت را پشتون ها تشكيل داده اند. روابط هزاره ها با همسايه هاي پشتون شان خوب است. اگرچه در اين دو سه دههء اخير گرايش هاي سياسي بر روابط همسايگي آن ها سايه افگنده است.

مرز بندي هاي قبيله يي در كل در دايكندي چندان محسوس نيست. اما تنش هاي سياسي در زمان جنگ به صورت سازمان يافته يي به اختلافات طبقاتي و قبيله يي دامن زد. مهاجرت هاي اجباري و انتقام گيري هاي فجيع در بر خي از موارد قابل ياد آوري است. در اين چند سال اخير اين تنش ها شيوه هاي گوناگون به خود گرفت و موضوع آن حتي به كابل هم كشانده شد.

در زمان جنگ های داخلی کشتار های زیاد در منطقه رخ داد و دارایی های عده یی مصادره گردیدند. در عین زمان مهاجرت های اجباری هم به وقوع پیوست. اکنون این موضوعات از مسایل عمده و پیچیده یی است که در ادارات عدلی ، قضایی و حقوقی دایکندی در حال بررسی اند. ولی بسیاری ها پرونده های مربوط به این مسایل را منابع پر درآمد فساد اداری در آن ولایت می پندارند.

آزادي هاي اجتماعي در ولسوالي هاي شرقي و شمالي دايكندي نسبت به مناطق جنوب غربي و حتي از مناطق همجوار مانند لعل، پنجاب ، ورس و بهسود بيشتر است. دختر ها يه راحتي مي توانند به مكتب بروند و زنان در خيلي از كار ها دوشادوش مردان سهم مي گيرند. حتي دختران شهرستاني اكنون در دانشگاه هاي كابل و دانشگاه هاي مشابه مي توانند بدون مانعي آموزش ببينند. در سراسر دايكندي مكتب هاي دختران و پسرانه فعال اند. در موارد متعدد آن جا كه دولت نتواننسته مكتب ايجاد كند خود مردم تصميم به تاسيس مكتب هايي گرفته اند كه در آن ها دختران و پسران باهم درس مي خوانند.

• امنيت

در مجموع، به استثنای ولسوالی گیزاب، ولایت دایکندی دارای امنیت خوب است. در گیزاب طالبان مسلط اند و از خود تشکیلات دارند: ولسوال، فرمانده پولیس ، قاضی و همان قانون طالبی. گفته می شود که آن ها در آن جا اردو گاهای آموزش تروریست ها را برپا کرده اند. ولی تا هنوز، غیر از این که بر خود گیزاب حکومت می کنند، مشکلی از ناحیه آن ها در ولایت دایکندی به صورت جدی به وجود نیامده است. مردم دایکندی می گویند دلیل آن این است که در گیزاب طالبان محلی اند و آن ها نمی خواهند یا نمی توانند با همسایگان شان روابط بدی داشته باشند و به تروریست های خارجی هم اجازه اجرای عملیات های تروریستی را از منطقه شان نمی دهند.

برنامه خلع سلاح گروه های مسلح غیر مسول، دایاگ، تا هنوز در آن جا به صورت درست و کامل تطبیق نشده است. گفته می شود افراد فرماندهان سابق هنوز هم مسلح هستند. حتی برخی از آن ها متهم به ارتباط داشتن با طالبان هستند.

5. وضعيت اقتصادي

• زراعت

خشکسالی در هفت سال گذشته زراعت دایکندی را تقریباًً به نصف تقلیل داده است. در دایکندی منابع آب خیلی محدود اند. از رودخانه ها کمتر استفاده صورت می گیرد. به ویژه درنیلی و شهرستان کاریز و چشمه سار ها منابع مهم آبیاری شمرده می شوند. در خشک سالی های چند سال گذشته گذشته آب آن ها به میزان بسیار زیادی کم گردید.

معمولاً در دایکندی گندم، جواری و جو کشت می شوند. از میوه جات ، بادام یک قلم عمده را تشکیل می دهد. در بسیاری جاها آن ولایت بادام حاصل خوبی می دهد. کشاورزان دایکندی بادام شان را به شهر های عمده کشور مانند کابل و غزنی انتقال داده می فروشند. بادام دایکندی از کیفیت خوبی برخوردار است ؛ به همین دلیل بازار خوبی هم دارد. میوه های دیگر مانند توت، زرد آلو، چهارمغز، سیب وغیره هم در باغ های دایکندی دیده می شوند.

در اکثر مناطق دایکندی کشت للمی کمتر به چشم می خورد. مردم بیشتر روی قطعات کوچک آبی کشت می کنند. چند درخت میوه هم در آن می نشانند. پرورش درختان غیر مثمر در اشترلی، خدیر و سنگ تخت بیشتر معمول است.

در کل زراعت دایکندی نیازمندی های مردم را کفایت نمی کند. کشاورزی در آن جا ضرورت به توسعه و توجه دارد. کانال های آبیاری ساخته شوند تا از آب های رود خانه ها استفاده بهینه صورت گیرد و همچنین تعویض تخم های کهنه و بی حاصل موجود با تخم های اصلاح شده برای بهبود حاصلات زراعتی کمک می کند. تقویت باغداری ، به ویژه باغ های بادام، به اقتصاد مردم دایکندی کمک قابل توجه می کند.

• تجارت

تجارت در دایکندی به مفهوم امروزی وجود ندارد. دکان های نیلی مانند اکثر مناطق هزاره جات به غرفه های بقالی می مانند. دکاندران بازار های دایکندی اموال مورد ضرورت مردم را از شهر های کابل و غزنی توسط موتر های کاماز روسی وارد می کنند. اکثریت عمده کالا های موجود در بازار های آن جا کالا های چینی، پاکستانی و ایرانی هستند.

دکانداران از داخل منطقه صرف چند قلم محدود مانند بادام، چهار مغز و غیره را به شهر ها صادر می کنند. ولی در عوض کالا های مصرفی بیشتر را وارد می کنند. چون مصرف کنند گان در آمدی ندارند ؛ چیزی را تولید نمی توانند و همواره اقتصاد ناچیز شان وابسته به کالا های بی کیفیت خارجی است.

• بازسازي، توسعه و چالش ها

چنان که گفته شد ، در ادارات ولایتی دایکندی افراد کارشناس و متخصص کمتر استخدام شده اند، بنابر آن، به همان پیمانه محدود ظرفیت، توقع توسعه و بازسازی هم در مناطق دایکندی بسیار کم است. این خود یکی از چالش های عمده بر سر راه توسعه است.
از سوی دیگر دولت هم توجه لازم را ندارد. چند سازمان داخلی و خارجی که در نیلی و چند ولسوالی دایکندی کار می کنند هم کار های محسوسی انجام نداده اند. دوری و خرابی راه های دایکندی هم دلیل دیگری برای پیشرفت کند آن ولایت است.

در کل، شاخص های عمده توسعه بازسازی در روستاها ، آموزش و پرورش، آب آشامیدنی صحی، جاده ها، کشاورزی خوب، دست رسی به مراکز درمانی، رشد اقتصادی و غیره اند که در دایکندی نمی توان یافت.

جاده ها

در دایکندی جاده ها بیشتر در زمان جنگ توسط مردم از مرکز ولسوالی ها و بازار ها به سوی روستا هاکشیده شده اند. در سال های اخیر موسسه های داخلی و خارجی در این زمینه کار کرده اند.

در این ولایت راه درستی وجود ندارد. عموماً راه ها خامه اند. حتی یک متر جاده اسفلت شده هم در این ولایت به چشم دیده نمی شود! اما زحمت های بی پایان مردم اکثریت روستا ها را باهم وصل نموده است.

در دایکندی اگرچه رود های زیادی وجود ندارد با آن هم در اکثر جاده ها نیاز به ساختن پل وجود دارد. اما در آن ولایت پل و پلچک زیادی دیده نمی شود.

خسته کننده ترین جاده ها در کشور شاید در دایکندی باشد. موتر شما هر لحظه مجبور می شود از سرعتش بکاهد تا از فراز سنگی یا جری ، جویی و یا رودی بگذرد . بسیاری جا ها پستی و بلندی بیش از حد یک تایر شما را در هوا نگه می دارد! و آن گاه با سه تایر که نمی شود راه رفت! گاه موتر شما به قعر دره می رود و زمانی هم برفراز کوه های بلندی بالا می شود . شاید گاهی حتی ساعات متوالی را در پیمایش کوتل ها سپری کنید.

ارتباطات
اگر در دایکندی از یک فرد عادی بپرسید: ارتباطات چه است؟ شاید جوابی ندهد. آن جا تا همین چند سال پیش از تلفن و ارتباطات فاصله زیادی داشت. در سال 1385 یک آنتن تلفن در مرکز نیلی نصب گردید. این آنتن به گفته آقای ابراهیم ناصری ، رییس مخابرات دایکندی ، قدرت تنظیم اداره دوهزار شماره تلفن را دارد. ولی در واقع تا هنوز بیش از هزار شماره تلفن توزیع نشده است.

تلفن هایی که توزیع شده اند ، صرف در نیلی قابل استفاده می باشند. این تلفن های دیجتال توسط شرکت مخابراتی افغان تلکام توزیع شده اند. در مراکز چند ولسوالی هم چند شماره تلفن برای ادارات ولسوالی ها و افراد توزیع شده اند . در دایکندی تلفن همراه هنوز وجود ندارد.

در مراکزی که تلفن های افغان تلکام فعالیت می کنند خدمات محدود انترنتی هم فراهم شده ولی مردم از آن ها استفاده نمی توانند.

خدمات پستی به سطح خیلی محدود برای ادارات دولتی وجود دارد . پستچی های بخش پست ریاست مخابرات هر پانزده روز یکبار به ولسوالی ها و برعکس نامه های مقامات ماموران دولتی را می برند.

6. وضعيت فرهنگ، آموزش و پرورش

• مطبوعات و رسانه ها
در دایکندی یک رادیو محلی که به ریاست اطلاعات وفرهنگ وابسته است فعالیت محدود درسطح نیلی – مرکز این ولایت – دارد.
قرار است تلویزیون ملی این ولایت هم بزودی به فعالیت آغاز کند.
مطبوعات چاپی در این ولایت تا هنوز فعال نشده است. در کل اکثریت قاطع مردم دایکندی به رسانه ها دسترسی ندارند.

• آموزش و پرورش
آموزش و پرورش در این ولایت در حالت بسیار تاسفبار قرار دارد. پیش از سقوط طالبان، به جز ولسوالی شهرستان در هیچ منطقه حتی یک دایکندی لیسه( دبیرستان) فعال نبود.
در سال های انقلاب چند مکتب در شهرستان فعال شد و عده ای از کودکان در آن ها راه یافتند. شماری از آن ها بعد ها از دانشگاه های مختلف کشور فارغ التحصیل شدند.
پس از روی کار آمدن حاکمیت جدید در کشور با وجود تاسیس ده ها مکتب جدید در این ولایت باز هم مشکلات مردم از این ناحیه حل نشد. هم اکنون ده ها منطقه بزرگ این ولایت مدرسه ندارد. برخی دیگر از روستاها به ابتکار و سرمایه ناچیز خود دست به تاسیس مکتب زده اند. در حال حاضر بیش از صد مکتب توسط مردم ایجاد شده و خود آن به معلمان معاش می دهند و امکانات اندکی را در این مدارس فراهم کرده اند.
وزارت آموزش و پرورش تا اکنون نتوانسته است که نیازمندی های اولیه مدارس دایکندی، مانند ساختمان، میز، چوکی و کتاب های درسی را آماده کند.

نویسنده : محمد ایوب آروین

نوشته شده در 86/12/22 ساعت 10:13 توسط جوانان دایکندی |

برگزاری مراسم تجلیل از روز جهانی همبستگی زنان

روزجهانی همبستگی زنان

از سوی ریاست امور زنان این ولایت و دفتر ساحوی یوناما تجلیل شد .

روز جهانی همبستگی زنان از سوی ریاست امور زنان ولایت دایکندی و دفتر ساحوی یوناما در دایکندی با شکوه خاصی برگزار شد.

این مراسم در مقر ریاست امور زنان با اشتراک تعداد زیاد کثیری از زنان مرکز ولایت , بزرگان و متنفذین روسای دوایر دولتی و نهاد های جامعه مدنی با شکوه خاصی برگزار شد .

در ابتدای مراسم آقای سلمان علی ارزگانی آمر دفتر ولایتی کمیسیون مستقل حقوق بشر طی سخنان کوتاهی گفت برگزاری و تجلیل و روز یاد بود برای زنان بهانه ی خوبی است تا ما بتوانیم در جهت رشد فکری جامعه خویش از ان بهره برداری نمائیم , وی گفت رشد زنان جامعه ما در حقیقت توانایی خود ماست , وی با اشاره بر اینکه حضور زنان در بعضی از ادارات دولتی و پارلمان سهم کوچکی برای زنان است , اما دیده می شود که در جامعه ما خشونت همچنان به قوت خویش باقیست وی اضافه نمود که ما می خواهیم مدینه فاضله را به وجود بیاوریم , در مدینه فاضله زنان ما باید زینب گونه و زهرا گونه باشند .

همچنین در این محفل آقای مظفرعلی به نمایندگی از دفتر یوناما بیانه ائی را ایراد نموده و گفت : امروز سازمان ملل متحد همنوا و هم صدا با زنان افغانستان است تا روز جهانی زن را تجلیل نماید وی گفت با گذشت شش سال از فصل نوین که در افغانستان به وجود امده است , در بخش زنان انکشاف قابل ملاحظه ای رو نما گردیده است وی اضافه نمود قشری که یک بار از زندگی اجتماعی به حاشیه رفتند و منزوی گردیده بودند سپس با داشتن سهم فعال در جامعه افغانستان و حضور در عرصه تعلیم و تربیه , صحی , اجتماعات سیاسی و مدنی , داشتن بیشتر از چهارم حصه کورسی های پارلمان , دوباره برگشتن یک میلیون زن به مکاتب و دانشگاه ها را از جمله این دستاورد می تواند بر شمرد , وی اضافه نمود انکشاف زنان انکشاف همه است .

همچنین در این مراسم خانم ریحانه آزاد معاون شورای ولایتی طی سخنانی ضمن تبریک این روز مهم به تمام زنان افغانستان خاطر نشان کرد این روز سیر تاریخی متحولی داشته است و برای اولین بار در سال 1909 از این روز به حیث روز جهانی زن در ایالات متحده امریکا از طرف یک جنبش سیاسی تجلیل شد و بعد از آن از این روز به عنوان یک رویداد جهانی تجلیل گردیده است تا امروز که به خود یک وجهه جهانی گرفته است وی در ادامه سخنرانی خود گفت امید می رود روز جهانی زن بهانه ای باشد برای تمام زنان جهان تا لحظه ای به خود به اندیشند و برای آنان انگیزه باشد تا در جنبش های کلان اجتماعی و سیاسی دوشادوش مردان حرکت نمایند وی در ادامه افزود با گذشت شش سال از دولت کرزی تا هنوز مشاهده می شود که زنان مورد خشونت واقع می شوند و دست به خودکشی می زنند.

در ادامه مراسم خانم ریحانه مهدی زاده ضمن تبریک روز جهانی زن به شرکت کنندگان گفت : بیائید دیوار های تبعیض را بشکنیم و راه را به سوی برابری و تساوی حقوق زن و مرد در جامعه باز کنیم وی در ادامه در رابطه با مشکلات زنان افزود : خشونت ها خانوادگی و جنگ های دهه های گذشته بر روان زنان جامعه افغانستان تاثیر به سزائی را داشته است همان طور که شما آگاه هستید بیشتر قربانیان جنگ های گذشته و خشونت های خانوادگی اطفال و زنان هستند که متاسفانه تا هنوز هم به طور چشم گیری ادامه دارد وی همچنین افزود باید باید برای زنان و اطفال در بخش صحت آگاهی های لازم داده شود , طبق آمار سازمان صحی جهان بیشترین افراد مبتلا به ایدز شامل زنان بین 15 تا 45 سال می باشد که این موضوع نگران کننده است , در واقع این امر ناشی از عدم آگاهی آنان از حفظ الصحه و همچنان آمیزش آنان با افراد مبتلا به ایدز می باشد .

در پایان این مراسم حوا رضائی رئیس امور زنان ولایت دایکندی پیام وزیر امور زنان بانو غضنفر را برای شرکت کنندگان قرائت کرد .

نوشته شده در 86/12/22 ساعت 0:4 توسط جوانان دایکندی |

اعتراض مردم دایکندی به بازچاپ کاریکاتور توهین آمیز پیامبر گرامی اسلام (ص)

تظاهرات علیه نشر کاریکاتور های پیامبر گرامی اسلام (ص)

اعتراض مردم دایکندی به بازچاپ کاریکاتور توهین آمیز پیامبر گرامی اسلام (ص)

مردم ولایت دایکندی بعد از مراسم سوگواری و عزاداری به مناسبت رحلت پیامبر گرامی اسلام ( ص) دست به اعتراض مسالمت امیز در واکنش به بازچاپ کاریکاتور پیامبر گرامی اسلام (ص) و فیلم توهین آمیز شهروند هالندی زدند .

در این مراسم یاسین اکبری عضو شورای ولایتی دایکندی و آقای بهشتی سرپرست ریاست حج و اوقاف هر یک به نوبه خود درباره شخصیت پیامبر رحمت و رفعت گرامی اسلام به ایراد سخن پرداختند و باز چاپ کاریکاتور پیامبر اسلام و فیلم توهین آمیز شهروند هالندی را محکوم کردند .

در ادامه مراسم مردم معترض علیه دو شهروند هالندی و دنمارکی به سوی دفتر یوناما و کمیسیون مستقل حقوق بشر راهپیمائی کردند و با تجمع در جلوی این دفاتر قطع نامه ائی را در سه ماده قرائت کردند و خشم و انزجار خود را نسبت به عاملین چاپ کاریکاتور ها و ساخت فیلم توهین آمیز هالندی ابراز داشتند و این عمل انها را محکوم کردند .

به نام حق جلت عظمته

قطع نامه پایانی مظاهره مسالمت آمیز مرکز ولایت دایکندی علیه

کاریکاتور و فیلم اهانت آمیز دنمارکی و هالندی

دیریست که ابناء نوع بشر با کابوس نفرت انگیز جنگ و خشونت آشناست و خود را اسیر آن می دانند , قرن هاست که عواطف خصمانه بشر این غول خون آشام را برای داوری هر اختلاف و کشمکش به میدان اجتماع بشری می خوانند , تا بشر بوده جنگ نیز مانند یک صفت بارز بشری خودنمای کرده است و به قول برخی خصیصه ایست جزء ذات و فطرت بشر , این تلازم دایمی میان بشریت و جنگ عده ی را وادار کرده است که جنگ و خشونت را جزء ذات و فطرت بشر بدانند و صلح را اختراع تازه .

اما اسلام معتقد است که آنچه در قاموس بشریت نمی گنجد جنگ و خشونت است و انسان هیچگاه محتاج جنگ و خشونت نیست و این خوی در زندگی خاص حیوانات است , منتها عامل جنگ و خونریزی فقط یک چیز شده می تواند که راضی نبودن به حق و حقوق خود و تجاوز به حقوق دیگران است . در این راستا همه آزادگان خود را مکلف به دفاع از کیان مقدسات خود می دانند. ملت های مسلمان در طول تاریخ با انواع دسیسه ها و دشمنی های نظامی و فرهنگی مواجه بوده است که نمونه بارزش را می توان در جنگ فرهنگی اخیر جستجو کرد که قلب بیش از یک و نیم میلیارد مسلمان را جریحه دار نموده است , در این کاریکاتور دشمن سعی کرده است که مسلمان را خشن و تروریست و پیامبرشان را پیام آور خشونت معرفی کنند , پیامبری که خداوند در شان ان می فرماید : " ما ارسلناک الارحمه للعالمین " پیامبر در دوران رسالتش به خوبی نشان داد او نه تنها برای مسلمانان بلکه برای همه عالم پیام آور صلح و دوستی است , بنا ما مردم مرکز ولایت دایکندی در گردهمائی مسالمت آمیز ضمن محکوم کردن این حرکت ضد فرهنگی , مواد زیر را به تصویب می رسانیم .

1- این حرکت ضد فرهنگی را که برخلاف زندگی مسالمت آمیز بوده و قلب بیش از یک و نیم میلیارد مسلمان را جریحه دار نموده است , به شدت محکوم می نماییم .

2- ما خواهان قطع روابط سیاسی با این کشور ها می باشیم و از دولت جمهوری اسلامی افغانستان و کشور های مسلمان می خواهیم در راستای این سیاست گام بردارند .

3- متاسفانه عملکرد کاریکاتوریست و فیلم ساز کشور هالند و دنمارک که بر خلاف بند های الف و ب ماده نوزدهم کنوانسیون بین اللملی حقوق مدنی و سیاسی , که به احترام به حقوق و حیثیت دیگران و حفظ امنیت و اخلاق عمومی تاکید دارد بوده و در ضمن در مغایرت کامل با ماده بیستم همان کنوانسیون می باشد که صراحت دارد هرگونه دعوت به ترغیب به کینه و تنفر ملی , نژادی و یا مذهبی که محرک تبعیض یا مخاصمه و یا اعمال زور باشد به موجب قانون ممنوع است , بنابرین ما از جوامع بین اللملی و سازمان ملل متحد خواهان محکومیت و محاکمه مرتکبین این حرکت ضد ارزشی می باشیم .

نوشته شده در 86/12/18 ساعت 0:14 توسط جوانان دایکندی |

دانشجویان دایکندی از کارکرد های وکلائی پارلمان و والی دایکندی انتقاد کردند

اجتماع اعتراض آمیز دانشجویان دایکندی در کابل

روز جمعه گذشته اجتماع بزرگی با هماهنگی گروه کثیری از دانشجویان دایکندی در کابل برگزار شد . دراین اجتماع , الحاج مهدوی وزیر مشاور ریاست جمهوری , وکلای دایکندی در شورای ملی , تعداد زیادی از دانشجویان مناطق مختلف دایکندی و متنفذین و شخصیت های برجسته این ولایت حضور داشتند .

نجیب الله اعتمادی یک تن از گردانندگان این اجتماع طی مصاحبه ائی با سایت دایکندی , انگیزه برگزاری این اجتماع را چنین بیان کرد , ما می بینیم که از سوی دولت هیچ توجه ی به دایکندی نمی شود این در حالی است که در سال 1387 برای ولایت دایکندی هیچ گونه بودجه ای انکشافی در نظر گرفته نشده است و از سوی دیگر حاکمانی که در دایکندی حضور دارند به جای اینکه بر حل مشکلات دایکندی بپردازند بر مشکلات دایکندی افزوده اند و از طرف دیگر می بینیم در مقابل بی توجهی دولت نسبت به ولایت دایکندی وکلای منتخب ما در پارلمان و شورای ولایتی ضعیف به نظر می رسد , در واقع انتقاد هائی جدی و اساسی متوجه وکلای منتخب دایکندی در پارلمان و همین طور شورای ولایتی دایکندی بوده است که این مسایل ما را بر ان وا داشت تا سکوت اختیار نکنیم و این اجتماع را برگزار کنیم .

وی در ادامه گفت : به دلیل ناهماهنگی میان وکلای دایکندی و ادارات دولتی ولایت , ضعف مدیریت و فساد موجود در دائر دولتی در این ولایت سال گذشته از سی و دو میلیون دالر بودجه انکشافی فقط هفت الی ده درصد ان توسط ادارات این ولایت به مصرف رسید که نباید تاوان مسئولیت ناشناسی وکلای شورای ملی و بی کفایتی والی دایکندی سلطان علی ارزگانی را مردم ما بپردازد .

وی اضافه نمود : که بودجه انکشافی سال 1387 افغانستان بیش از شش میلیارد دالر است و از این مبلغ دو و نیم میلیون دالر , آن هم در بخش صحی و حالت های اضطرار به دایکندی اختصاص داده شده است .

آقای اعتمادی در ادامه گفتگوی خود افزود : وکلای شورای ملی در طی یک سال 90 روز مرخصی دارند تا به دید و بازدید موکلین خود بپردازند و از نزدیک با مشکلات آنان آشنا شوند اما وکلای دایکندی نه روز هم در دایکندی نبوده اند و بیشتر به سیاحت و تفریح در کشور های خارجی به سر برده اند , وکلای شورای ولایتی هرچند در مرکز ولایت حضور داشته اند اما با سکوت و محافظه کاری خود , موئید عملکردهای خلاف قانون والی دایکندی بوده اند .

آقای اعتمادی یکی از بحث بر انگیز ترین موضوع این جلسه را انتقاد وکلای دایکندی , دانشجویان و متنفذین نسبت به عمل کرد های سلطان علی ارزگانی والی دایکندی خواند . وی در ادامه افزود همه اتفاق نظر داشتن که از زمان تقرر آقای سلطان علی ارزگانی به حیث والی دایکندی , فساد اداری , اختلاس و اختناق افزایش یافته است و که این خود نشان گر بی کفایتی , بی مسئولیتی و خصلت دیکتاتورانه وی می باشد

قابل یاد آوری است که این اجتماع پنج ساعت به طول کشید که به دلیل کمبود وقت ادامه گفتگو ها به هفته آینده موکول شد .

چرا از محبوبیت والی دایکندی کاسته شد ؟ در کابل پرس بخوانید

نوشته شده در 86/12/12 ساعت 23:49 توسط جوانان دایکندی |

فاجعه ی انسانی در دايکندی و باميان

فاجعه ی انسانی در دايکندی و باميان

صفحه حقايق يوناما

سرک های کليدی زيادی که منتهی به اين مناطق می شوند و همچنان سرک ها در داخل مناطق ارتفاعات مرکزی برای بيشتر از يک و نيم ماه مسدود بوده است. گرچه فعلاً بعضی از سرک ها بازشده اند و برف پاکی سرک ها جريان دارد، اما هنوز هم دسترسی، خصوصاً در ولايت دايکندی و همچنان در بخش های جنوبی ولايت باميان، يک مشکل بزرگ است.

از ولسوالی های اطراف اين منطقه گزارش های در مورد مرگ مردم، خصوصاً در نتيجه برف کوچ ها، سرمای شديد، سينه و بغل و بيماری های شديد طرق تنفسی و همچنان تخريب خانه ها و تلف شدن مواشی بدست رسيده است. در نتيجه عدم دسترسی، تا هنوز مشکل است که تعداد مشخص تلفات را تصديق بکنيم. اما رويهم رفته تقريباً 76 نفر زندگی خود را از دست داده اند.

کميساری عالی ملل متحد در امور پناهندگان و صندوق و جهی ملل متحد برای اطفال (يونيسف) از طريق هليکوپتر يوناما مواد غير غذايی به باميان و دايکندی فرستادند. اما مقدار بزرگ مواد کمکی هنوز در کابل باقی مانده است. در حال حاضر يوناما با مقامات اداره ضد حوادث افغانستان و شرکای ديگر تلاش می کند.

فعاليت ها را هماهنگ کرده و با استفاده از هليکوپتر های وزارت دفاع ملی در هفته آينده اين مواد کمکی را در موارد عاجل به ولسوالی های اشترلي، سنگ تخته، گجران، نيلی و ميرامور که همه مسدود اند، انتقال بدهد.

سازمان خوراک و زراعت 60 تن مواد غذايی حيوانی به دهاقين متاثر شده در ولايت باميان توزيع می کند. طی هفته های آينده، ولسوالی های منزوی دايکندی و بخش های از يکاولنگ، پنجاب و وارس در ولايت باميان به کمک نياز خواهند داشت. عدم دسترسی و مشکلات در قسمت جمع آوری معلومات در ولايت دايکندی هنوز هم يک چالش بزرگ می باشد. با توجه به ميزان بلند برف باری در زمستان امسال، ضرورت جدی برای آمادگی و برنامه ريزی برای مبارزه با سيلاب ها بهاری از همين حالا محسوس می شود.

نوشته شده در 86/12/04 ساعت 0:9 توسط جوانان دایکندی |

آقای حنيف اتمر ببيند!

آقای حنیف اتمر ببیند !

ولسوالی کیتی

وضعیت اسفبار مکاتب در ولایت دایکندی

برای دیدن عکس های بیشتر اینجا کلیک کنید

نوشته شده در 86/12/02 ساعت 13:5 توسط جوانان دایکندی |

از طریق فرم زیر می توانید با ما در تماس شوید

نام شما :
آدرس ایمیل:
موضوع پیام:
پیام: